Frank Sinatra deed me als kind al dromen over New York, New York. Al wist ik niet waar die man toen zo vurig over zong. Tot zover mijn geografische kennis toen reikte, kon ik me inbeelden dat het om een grote stad moest gaan ergens op onze aardbol.
Die aardbol wordt naarmate ik ouder word, steeds kleiner. Mijn geografische kennis is ondertussen uitgebreider geworden. Dat brengt me vandaag in de Verenigde Staten.
Wat heeft de VS wel, wat Europa niet heeft? Public Access Television. Inderdaad.
Public Access Television is een vorm van televisiemaken die sinds de jaren zeventig zijn intrede heeft gedaan op het Amerikaanse continent.
Wat is er speciaal aan deze vorm van televisiemaken? Public Access Television is regionale televisie vóór en dóór de inwoners van een bepaalde regio. In dit geval, Manhattan. Iedere inwoner van Manhattan krijgt de mogelijkheid z’n eigen televisie te maken. Hij mag met camera –en montagemateriaal van het televisiestation aan de slag gaan om zijn eigen verhaal te vertellen.
Waarom?
Stel: We lezen in New York Times een artikel over een straatgevecht. Dit artikel serveert ons de feiten. Wat er naast de feiten nog gaande is, wordt door een man geregistreerd op videotape:
Een vrouw vertelt wat zij weet, verschillende mensen verzamelen zich rond haar. De mircrofoon gaat van de ene persoon naar de andere. Tot er een man een clownesk verhaal opzet. Iedereen probeert hem te corrigeren.
Uiteindelijk komt een jonge man, van een nabijgelegen Katholieke school, zijn versie geven van de feiten. Wanneer de tape vol is, heb je het gevoel niet te weten wat er exact is gebeurd, maar heb je wel een impressie van de verscheidenheid die in deze buurt leeft. (Laura Linder)
Deze verscheidenheid een kans geven, is het uitgangspunt van Public Access Television. Het wil mensen van een bepaalde regio dichter bij elkaar brengen.
Public Access Television wil het wederwoord zijn tegen de commerciële zenders die de kijkers monddood hebben gemaakt.
In hoeverre blijft dit idee overeind in een steeds hipper wordend medialandschap? Tijdens mijn stage bij Manhattan Neighbourhood Network, wil ik dit televisieconcept van naderbij bekijken, verkennen, in vraag stellen, aan den lijve ondervinden.
Geen betere plaats, dan grootstad New York temidden van de Obama-McCain-battle.
Om het op z’n Frank Sinatra’s te zeggen: I’m gonna be a part of it, New York, New York.
